„Nie przyszedłem pana nawracać
zresztą wyleciały mi z głowy wszystkie mądre kazania
jestem od dawna obdarty z błyszczenia
jak bohater w zwolnionym tempie
nie będę panu wiercić dziury w brzuchu
pytając co pan sądzi o Mertonie
nie będę podskakiwał w dyskusji jak indor
z czerwoną kapką na nosie
nie wypięknieję jak kaczor w październiku
nie podyktuję łez które się do wszystkiego przyznają
nie zacznę panu wlewać do uchu świętej teologii łyżeczką
po prostu usiądę przy panu
i zwierzę swój sekret
że ja ksiądz
wierzę Panu Bogu jak dziecko”

Gdy myślałem co mam napisać w moim pierwszym artykule na naszej rediczowskiej stronie, przyszedł mi na myśl wiersz ks. Twardowskiego zamieszczony powyżej. Norwid powiedział, że gdy wszystko się skończy zostaną tylko dwie rzeczy: miłosc i poezja. Podobno ludzie dzielą się na dwie kategorie. Pierwsza kategoria to bohaterowie, a druga to poeci. Ci ostatni opisują czyny tych pierwszych. Dla ludzi wierzących jedynym Bohaterem jest Jezus Chrystus. My chrześcijanie jesteśmy poetami. Życzę wszystkim moim Parafianom i Gościom aby odnajdowali każdego dnia tego Bohatera, bo On zmartwychwstał i żyje, On towarzyszy nam w drodze, jak uczniom idącym do Emaus (będzie o tym w najbliższą niedzielę). Zapraszam wszystkich na polskie Msze św. w niedziele o godz. 9.45. Niech Pan Bóg wszystkim błogoslawi. Szczęść Boże.

ks. Krzysztof